1

-Gotowa ?- zapytała Jo, bo tak często nazywałam Asię.

-Tak myślę- powiedziałam. Dzisiaj wylecieliśmy z Polski. Musieliśmy uciec. Z tym krajem wiąże się ze dużo wspomnień.

Teraz tylko wyjść z samolotu. Dlaczego się bałam? A może to tylko zmęczenie. Zawsze marzyłam o tym, żeby mieszkać w Anglii, a teraz to jest już fakt.  W dodatku będzie tu moja przyjaciółka i brat. Czego więcej mogę chcieć?

- Hope, idziemy- Mati wybudził mnie z zamyślenia. Jestem mu taka wdzięczna, pracował dniem i nocą żeby tylko kupić tu mieszkanie dla naszej trójki. Strasznie go kocham. Rodzice byliby z niego dumni. Nareszcie dotarliśmy. Domek był mały, ale to właśnie był jego urok. Weszłam do środka, rozpakowałam się, wzięłam gitarę i postanowiłam, że pójdę pokomponować w parku. Jo zawsze się ze mnie śmiała, mówiła, że jestem jakimś wszech uzdolnionym dzieckiem, bo umiem śpiewać, rysować, tańczyć i sama nauczyłam się grać. Jak rodzice odeszli musiałam sobie jakoś radzić ze wspomnieniami i wtedy kupiłam gitarę. Zawsze chciałam umieć to, co ci wszyscy gitarzyści, wydawać te piękne dźwięki. Usiadłam i zaczęłam grać moją ulubioną piosenkę. Melodię ciągnęłam godzinę, piosenka po piosence, po ostatniej, kiedy już odłożyłam instrument na bok, usłyszałam jak ktoś klaszcze, spojrzałam w górę i zobaczyłam...

_________________________________________________________________________________

Komentujesz = kolejny rozdział